DE WEEK VAN...


Sanaz Ahmadi

" Ik mag door naar de finale! Wow!"

And the winner is…

Sanaz Ahmadi van MBO Amersfoort is bij Skills Heroes nationaal kampioen apothekersassistent geworden. Alle 310 mbo-studenten die aan deze vakwedstrijden deelnamen, kregen drie dagen om te bewijzen dat zij tot de beste van Nederland in hun vakgebied behoren. Sanaz ging naar huis met een opleidingsbudget en: een baan bij een BENU apotheek. Zo zag voor haar finaleweek eruit:

Dinsdagochtend 11.00 uur

Nog één keer oefen ik samen met mijn docent op school met het Pharmacom-systeem. Bij Skills Heroes wordt daarmee gewerkt en ik heb altijd alleen maar Mira gebruikt. Best ingewikkeld! Gelukkig heeft mijn docent het ook in haar apotheek uitgelegd en tijdens de finaleweek mogen we handleidingen inkijken, dat scheelt.

Woensdag 18.00 uur

Samen met de twaalf andere studenten van MBO Amersfoort gaan we naar onze slaapplekken net buiten Amsterdam. Ik slaap met zes andere meisjes in een huis. Gezellig: al die verschillende opleidingen! We gaan vroeg slapen: om 7.00 uur moeten we richting de RAI.

Donderdag 08.00 uur

We zijn er! We krijgen eerst een rondleiding in de apotheek die is gemaakt zodat we weten waar alles ligt. Er zijn acht computers, vandaag zijn er vijf deelnemers in ons vakgebied. Gisteren waren er zeven. Best spannend! Toch ben ik niet nerveus. Ik heb iets van: als het lukt, lukt het, en anders ‘jammer’.

Donderdag 13.30 uur

Ik heb al verschillende recepten uitgewerkt, zoals een kinderdosering antibiotica, en een aantal zelfzorgvragen aan de balie gehad. Bij elke casus staan er twee juryleden die mij beoordelen. Ik stel vragen volgens WHAM, blijf vriendelijk. En bij een van de afhaalrecepten let ik goed op de wisselwerking tussen medicijnen. Ze moeten lachen als ik de prijs aangeef. Dat hoeft hier helemaal niet! Maar voor mij hoort het erbij.

Donderdagmiddag 17.00 uur

Ik mag door naar de finale! Wow! Van de twaalf deelnemers gaan er acht door.

Vrijdagochtend 08.35 uur

We beginnen met de eerste opdracht: drie recepten uitwerken. Ineens hoor ik dat de insulinepen eerst moet; in de ochtend komen daar patiënten voor. Maar ik ben met een ander recept begonnen! Ik vertel de patiënt dat ik even tijd nodig heb. Pffff: stress! Gelukkig zegt de jury dat ze dit te laat hebben doorgegeven: ik mag de tijd nemen. Als de patiënt vervolgens van alles vraagt, geeft ik aan dat ik nog even haar huisarts wil bellen. Zo voelt het goed.

Vrijdagmiddag 15.00 uur

We zijn klaar. Als ik anderen hoor napraten, begin ik te twijfelen: heb ik het wel goed gedaan? Ik bel mijn ouders dat ze niet naar de prijsuitreiking hoeven te komen. Ik ben nog niet zo lang in Nederland - negen jaar geleden uit Afghanistan gekomen - mijn Nederlands is niet perfect. En het systeem kende ik niet zo goed. Ik ga toch niet winnen, zeg ik.

Vrijdagavond 19.15 uur

Ik heb gewonnen!! Ik kan het bijna niet geloven. Ik ben zo blij dat ik begin te huilen. In juni kan ik aan mijn baan beginnen en doorstuderen. Wat was het leuk om hier aan mee te doen!

“Ik heb iets van: als het lukt, lukt het, en anders 'jammer'”
“Wat was het leuk om hier aan mee te doen!”